icon-account icon-glass
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*
Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*

Barbera d'Alba "La Nanda" 2016 | Vivino 4.2*


€14,90

  • Lorenzo Negro

    • Rode wijn
    • 100% Barbera
    • 2016
    • 15% alcohol
    • 14 maanden houtrijping, op groot (Barolo-)vat en barrique
    • Smaakprofiel: Krachtig, kruidig, fruitig.
    • Bij stevige pasta's, stoofpot, rood vlees.
    • Op kamertemperatuur serveren: 18 graden (minimaal 2 uur laten decanteren voor het proeven)
    • 5-10 jaar te bewaren

    Een knaller van een Barbera, met een geweldige prijs-kwaliteit - dat is deze "La Nanda" van Lorenzo Negro. De Barbera's van Lorenzo Negro ondergaan een streng selectieproces voor de botteling, waarbij deze "La Nanda" - als zijn meest premium Barbera - gemaakt wordt uit zijn beste wijngaarden. Wijngaarden die bestaan uit zandgrond met organische sedimenten uit de prehistorie en uit de tijd dat de rivier Tanaro dichterbij stroomde. Dat zie je ook aan de fles, de schelp op de fles heeft hij ooit gevonden in zijn wijngaard. De wijn is krachtig, warm, rijk, fruitig en kruidig. Een perfect fles voor bij een biefstuk, een tagliatelle met vlees, een stevige pasta bolognese of gerechten met paddenstoelen. Een echte powerwijn.

    Wie Barbera zegt, zegt Piemonte. Barbera's zijn de meest geproduceerde wijnen van Piemonte. Na Sangiovese (meest in Toscane) zelfs de meest aangeplant druif van Italië. Vaak wordt Barbera in een adem genoemd met Barolo, alsof de Barbera een soort "Barolo Light" is. Dit is eigenlijk niet helemaal terecht, de Barbera is een eigen druif en Barolo wordt van nebbiolo gemaakt. Barbera en nebbiolo zijn echter wel verwante druivenrassen, waar de Barbera vaak wel iets betaalbaarder is dan een echte Barolo, waar ook een deel van de beroemde naam is ingeprijsd, maar ook de prijs per hectare grond een stuk lager ligt. Qua smaak is een Barbera een stuk "makkelijker" dan een nebbiolo/Barolo, minder tannines en veel fruitiger.

    De wijngaarden waar de "La Nanda" vandaan komt liggen op de flanken rondom de heuvel waar de boerderij van Lorenzo Negro staat. De gronden zijn heel zandering, met organische sedimenten. In de zomer kan het dan ook goed heet worden in de wijngaarden van Lorenzo Negro. Lorenzo smeert de onderkant van zijn wijnranken in met een mengsel van kalk (wit) zodat dit de zon wat meer weerkaatst en de druiven minder snel verbranden. Door de ligging op het zuiden en op een steile helling wordt het in de wijngaarden daarom nog eens extra warm. Het insmeren met een kalkmengsel is een natuurlijk manier van de wijnranken beschermen, die je meer ziet in Piemonte - zeker naarmate de aarde opwarmt (helaas). 

    De Barbera-druiven worden met de hand geplukt, de hellingen rondom Lorenzo Negro zijn te steil om machinaal geoogst te worden. Na de oogst worden de druiven geselecteerd, waarbij Lorenzo's beste selectie Barbera-druiven in de "La Nanda" gaan, zijn meest premium Barbera. De "La Nanda" ondergaat daarna een fermentatie in roestvrijstalen vat en het is vooral de houtrijping die deze wijn bijzonder maakt. Dit geschiedt eerst 12 maanden op barrique (225 liter), met daarna nog eens 24 maanden rijping op grotere eikenhouten vaten. Hierna wordt geprobeerd de wijn nog minimaal 1 jaar op de fles te laten rijpen, deze 2016 is het jongste jaar dat Lorenzo Negro verkoopt. Het rijpen gebeurt in een speciaal hiervoor gebouwde ruimte, maar achter een eeuwenoude (en vrij iconische) poort - die ooit onderdeel was van het oudere gebouw dat hier stond. Dankzij de nieuwe kelder van Lorenzo, kan hij de rijping en temperatuur veel beter controleren.

    Al met al resulteert het in een knots van een Barbera. Krachtig, heftig, kruidig en fruitig tegelijk. De wijn ruikt vrij tanninerijk, maar smaakt helemaal niet zo. De wijn ruikt naar bramen, bosbessen, maar met wat peper en vanille. Hij smaakt krachtig maar elegant, rond, fruitig, maar ook kruidig. Ideaal voor bij een stevige pasta, een biefstuk of een romige ovenschotel bijvoorbeeld.

    Over Lorenzo Negro

    Wat leuk is aan de wijnen van Lorenzo Negro is de grondsoort. Waar een groot deel van Piemonte bestaat uit klei- en zandgrond, is het bij sommige stukken wijngaard van Lorenzo Negro soms net alsof je met je voeten op een duin of in een zandbak staat. Het is bijna los zand, de ondergrond, met veel fossielen en sedimenten uit vervlogen tijden. De zandere toplaag komt doordat ooit de rivier Tanaro (op ongeveer 10 kilometer van Lorenzo Negro's wijngaard gelegen) door het dal stroomde. Door een aardbevig is de loop van de rivier echter veranderd, maar het rivierzand is de toplaag van de grond in de heuvels rondom de oude rivierloop gebleven. Inclusief alle schelpjes en fossielen die aanspoelden dankzij de rivier. En dat zie je, zelfs op de fles.

    De wijngaard van Lorenzo Negro is al meer dan een eeuw in de familie, waarbij Lorenzo als vrijgezel het hoogstwaarschijnlijk niet zal kunnen doorgeven aan eigen kinderen. Wel heeft Lorenzo neven en nichten die dit eventueel zouden kunnen overnemen. In je eentje een wijngaard runnen is natuurlijk geen makkie, Lorenzo heeft hulp van een soort "hoofd productie" iemand met een universitaire graad in wijnmaken die een groot deel van zijn productie runt. Commercieel wordt Lorenzo bijgestaan door de leraar Engels van de dichtstbijzijnde middelbare school. Mocht je een keer langsgaan zal deze meneer (Daniele) je hoogstwaarschijnlijk ook ontvangen. Lorenzo zelf spreekt niet echt Engels, maar Daniele natuurlijk wel. Belangrijk, want een groot deel van hun productie wordt geëxporteerd naar de Verenigde Staten, waar een importeur in de omgeving van Boston de wijnen veel verkoopt aan Amerikanen met Italiaanse roots. Een soort heimwee-wijn dus - maar dat zegt ook wel iets over de kwaliteit.

    De wijnen in de meest premium range (waarvan wij er drie verkopen) zijn vernoemd naar Lorenzo's familie. "La Nanda" is vernoemd naar zijn grootmoeder, "Ferdinanda" die door iedereen in het dorp "La Nanda" werd genoemd en feitelijk de CEO van het hele gezin was (niet onze grap, maar die van Daniele). "Arbesca" is vernoemd naar Lorenzo z'n zussen, een samentrekking van hun voornamen. De "San Francesco" is vernoemd naar Lorenzo's vader, die Francesco heette. Lorenzo heeft in de naamgeving zelfs rekening gehouden met de smaak van de wijnen. De "La Nanda" is fruitig, een beetje vrouwelijk, maar wel pittig en krachtig. De "Arbesca" is fruitiger, eleganter, vrouwelijker. De "San Francesco" is het krachtigst en meest tanninerijk. Wij vonden het een schitterend verhaal, hoewel het in Piemonte schijnbaar heel gebruikelijk is wijnen te vernoemen naar familieleden.

    Lorenzo houdt veel rekening met de natuur. Zijn ambitie is ooit ook echt biologisch gecertificeerd te zijn, al schijnt dat proces in Italië duur te zijn en niet zo heel transparant en eerlijk te verlopen. Lorenzo houdt in zijn hele productieproces echter rekening met de natuur. Hij gebruikt geen bestrijdingsmiddelen en plaatst zelfs vogelhuisjes boven zijn wijnranken, zodat vogels zijn gewassen kunnen beschermen tegen slakken of ander (voor de wijnproductie) minder gunstig gediertje. De wijngaarden zijn ruim omgezet, zodat er ook bloemen en andere grassen kunnen groeien tussen zijn wijnranken. 

     

    Over de Roero, wijngebied in Piemonte

    De Roero is een wijngebied ten noorden van Alba, op de noordoever van de rivier de Tanaro. Het gebied kent 2 DOCG's: de Roero Arneis (witte wijn) en de Roero Risvera (rode wijn). Ook wordt in de Roero een groot deel van de Barbera d'Alba's gemaakt, het gebied ligt bijna in z'n geheel in de DOC Barbera d'Alba. Het gebied bestaat uit opvallend zanderige grond, dat heel fruitige, wat lichtere wijnen afgeeft dan (bijvoorbeeld) het wat klei-achtiger Barolo of Barbaresco. De Roero Riserva is echter wel vergelijkbaar met een Barolo of Barbaresco, namelijk gemaakt van dezelfde druif (nebbiolo), maar dan op iets minder dure gronden. Leuk om eens te vergelijken en proeven, of je het verschil in prijs ook proeft.

    De Roero kent relatief lage heuvels, wat lager dan rond Barolo. De heuvels zijn echter wel steil, door de eeuwen heen vaak ontstaan als gevolg van erosie door de rivier Tanaro. Er zijn veel kleine, steile kliffen en ravijnen "Rocche" genaamd, maar doordat delen van de Roero vrij onbegaanbaar zijn voor de mens, kent de Roero vrij veel wilde natuur en een grote biodiversiteit. In de Roero is de Slow Food beweging ooit ontstaan, duurzaam omgaan met de natuur is in de Roero dan ook geen onbekend fenomeen. 

    Wijn & Spijs

    Dit is een vrij heftige rode wijn, die goed combineert met wat steviger gerechten. Denk aan een zware pasta (een pasta bolognese, een pasta met ragout, met roomsaus / paddenstoelen), een niet al te lichte pizza, vettig en kruidig eten, rood vlees of stoofvlees. Kaas kun je er ook bij eten, kies dan voor een harde wat pittiger (niet blauwe) kaas. Een manchego of Parmezaanse kaas bijvoorbeeld. 

    Wat eten erbij is wel echt de moeite, zonder iets dat "opweegt" tegen de kracht is de wijn net iets minder lekker. Als je iets minder culinair bent aangelegd is dit ook een prima wijn voor bij fast-food. Een stevige hamburger, kebab of pizza. Handig om te weten leek ons zo.

  • Lorenzo Negro

    • Rode wijn
    • 100% Barbera
    • 2016
    • 15% alcohol
    • 14 maanden houtrijping, op groot (Barolo-)vat en barrique
    • Smaakprofiel: Krachtig, kruidig, fruitig.
    • Bij stevige pasta's, stoofpot, rood vlees.
    • Op kamertemperatuur serveren: 18 graden (minimaal 2 uur laten decanteren voor het proeven)
    • 5-10 jaar te bewaren

    Een knaller van een Barbera, met een geweldige prijs-kwaliteit - dat is deze "La Nanda" van Lorenzo Negro. De Barbera's van Lorenzo Negro ondergaan een streng selectieproces voor de botteling, waarbij deze "La Nanda" - als zijn meest premium Barbera - gemaakt wordt uit zijn beste wijngaarden. Wijngaarden die bestaan uit zandgrond met organische sedimenten uit de prehistorie en uit de tijd dat de rivier Tanaro dichterbij stroomde. Dat zie je ook aan de fles, de schelp op de fles heeft hij ooit gevonden in zijn wijngaard. De wijn is krachtig, warm, rijk, fruitig en kruidig. Een perfect fles voor bij een biefstuk, een tagliatelle met vlees, een stevige pasta bolognese of gerechten met paddenstoelen. Een echte powerwijn.

    Wie Barbera zegt, zegt Piemonte. Barbera's zijn de meest geproduceerde wijnen van Piemonte. Na Sangiovese (meest in Toscane) zelfs de meest aangeplant druif van Italië. Vaak wordt Barbera in een adem genoemd met Barolo, alsof de Barbera een soort "Barolo Light" is. Dit is eigenlijk niet helemaal terecht, de Barbera is een eigen druif en Barolo wordt van nebbiolo gemaakt. Barbera en nebbiolo zijn echter wel verwante druivenrassen, waar de Barbera vaak wel iets betaalbaarder is dan een echte Barolo, waar ook een deel van de beroemde naam is ingeprijsd, maar ook de prijs per hectare grond een stuk lager ligt. Qua smaak is een Barbera een stuk "makkelijker" dan een nebbiolo/Barolo, minder tannines en veel fruitiger.

    De wijngaarden waar de "La Nanda" vandaan komt liggen op de flanken rondom de heuvel waar de boerderij van Lorenzo Negro staat. De gronden zijn heel zandering, met organische sedimenten. In de zomer kan het dan ook goed heet worden in de wijngaarden van Lorenzo Negro. Lorenzo smeert de onderkant van zijn wijnranken in met een mengsel van kalk (wit) zodat dit de zon wat meer weerkaatst en de druiven minder snel verbranden. Door de ligging op het zuiden en op een steile helling wordt het in de wijngaarden daarom nog eens extra warm. Het insmeren met een kalkmengsel is een natuurlijk manier van de wijnranken beschermen, die je meer ziet in Piemonte - zeker naarmate de aarde opwarmt (helaas). 

    De Barbera-druiven worden met de hand geplukt, de hellingen rondom Lorenzo Negro zijn te steil om machinaal geoogst te worden. Na de oogst worden de druiven geselecteerd, waarbij Lorenzo's beste selectie Barbera-druiven in de "La Nanda" gaan, zijn meest premium Barbera. De "La Nanda" ondergaat daarna een fermentatie in roestvrijstalen vat en het is vooral de houtrijping die deze wijn bijzonder maakt. Dit geschiedt eerst 12 maanden op barrique (225 liter), met daarna nog eens 24 maanden rijping op grotere eikenhouten vaten. Hierna wordt geprobeerd de wijn nog minimaal 1 jaar op de fles te laten rijpen, deze 2016 is het jongste jaar dat Lorenzo Negro verkoopt. Het rijpen gebeurt in een speciaal hiervoor gebouwde ruimte, maar achter een eeuwenoude (en vrij iconische) poort - die ooit onderdeel was van het oudere gebouw dat hier stond. Dankzij de nieuwe kelder van Lorenzo, kan hij de rijping en temperatuur veel beter controleren.

    Al met al resulteert het in een knots van een Barbera. Krachtig, heftig, kruidig en fruitig tegelijk. De wijn ruikt vrij tanninerijk, maar smaakt helemaal niet zo. De wijn ruikt naar bramen, bosbessen, maar met wat peper en vanille. Hij smaakt krachtig maar elegant, rond, fruitig, maar ook kruidig. Ideaal voor bij een stevige pasta, een biefstuk of een romige ovenschotel bijvoorbeeld.

    Over Lorenzo Negro

    Wat leuk is aan de wijnen van Lorenzo Negro is de grondsoort. Waar een groot deel van Piemonte bestaat uit klei- en zandgrond, is het bij sommige stukken wijngaard van Lorenzo Negro soms net alsof je met je voeten op een duin of in een zandbak staat. Het is bijna los zand, de ondergrond, met veel fossielen en sedimenten uit vervlogen tijden. De zandere toplaag komt doordat ooit de rivier Tanaro (op ongeveer 10 kilometer van Lorenzo Negro's wijngaard gelegen) door het dal stroomde. Door een aardbevig is de loop van de rivier echter veranderd, maar het rivierzand is de toplaag van de grond in de heuvels rondom de oude rivierloop gebleven. Inclusief alle schelpjes en fossielen die aanspoelden dankzij de rivier. En dat zie je, zelfs op de fles.

    De wijngaard van Lorenzo Negro is al meer dan een eeuw in de familie, waarbij Lorenzo als vrijgezel het hoogstwaarschijnlijk niet zal kunnen doorgeven aan eigen kinderen. Wel heeft Lorenzo neven en nichten die dit eventueel zouden kunnen overnemen. In je eentje een wijngaard runnen is natuurlijk geen makkie, Lorenzo heeft hulp van een soort "hoofd productie" iemand met een universitaire graad in wijnmaken die een groot deel van zijn productie runt. Commercieel wordt Lorenzo bijgestaan door de leraar Engels van de dichtstbijzijnde middelbare school. Mocht je een keer langsgaan zal deze meneer (Daniele) je hoogstwaarschijnlijk ook ontvangen. Lorenzo zelf spreekt niet echt Engels, maar Daniele natuurlijk wel. Belangrijk, want een groot deel van hun productie wordt geëxporteerd naar de Verenigde Staten, waar een importeur in de omgeving van Boston de wijnen veel verkoopt aan Amerikanen met Italiaanse roots. Een soort heimwee-wijn dus - maar dat zegt ook wel iets over de kwaliteit.

    De wijnen in de meest premium range (waarvan wij er drie verkopen) zijn vernoemd naar Lorenzo's familie. "La Nanda" is vernoemd naar zijn grootmoeder, "Ferdinanda" die door iedereen in het dorp "La Nanda" werd genoemd en feitelijk de CEO van het hele gezin was (niet onze grap, maar die van Daniele). "Arbesca" is vernoemd naar Lorenzo z'n zussen, een samentrekking van hun voornamen. De "San Francesco" is vernoemd naar Lorenzo's vader, die Francesco heette. Lorenzo heeft in de naamgeving zelfs rekening gehouden met de smaak van de wijnen. De "La Nanda" is fruitig, een beetje vrouwelijk, maar wel pittig en krachtig. De "Arbesca" is fruitiger, eleganter, vrouwelijker. De "San Francesco" is het krachtigst en meest tanninerijk. Wij vonden het een schitterend verhaal, hoewel het in Piemonte schijnbaar heel gebruikelijk is wijnen te vernoemen naar familieleden.

    Lorenzo houdt veel rekening met de natuur. Zijn ambitie is ooit ook echt biologisch gecertificeerd te zijn, al schijnt dat proces in Italië duur te zijn en niet zo heel transparant en eerlijk te verlopen. Lorenzo houdt in zijn hele productieproces echter rekening met de natuur. Hij gebruikt geen bestrijdingsmiddelen en plaatst zelfs vogelhuisjes boven zijn wijnranken, zodat vogels zijn gewassen kunnen beschermen tegen slakken of ander (voor de wijnproductie) minder gunstig gediertje. De wijngaarden zijn ruim omgezet, zodat er ook bloemen en andere grassen kunnen groeien tussen zijn wijnranken. 

     

    Over de Roero, wijngebied in Piemonte

    De Roero is een wijngebied ten noorden van Alba, op de noordoever van de rivier de Tanaro. Het gebied kent 2 DOCG's: de Roero Arneis (witte wijn) en de Roero Risvera (rode wijn). Ook wordt in de Roero een groot deel van de Barbera d'Alba's gemaakt, het gebied ligt bijna in z'n geheel in de DOC Barbera d'Alba. Het gebied bestaat uit opvallend zanderige grond, dat heel fruitige, wat lichtere wijnen afgeeft dan (bijvoorbeeld) het wat klei-achtiger Barolo of Barbaresco. De Roero Riserva is echter wel vergelijkbaar met een Barolo of Barbaresco, namelijk gemaakt van dezelfde druif (nebbiolo), maar dan op iets minder dure gronden. Leuk om eens te vergelijken en proeven, of je het verschil in prijs ook proeft.

    De Roero kent relatief lage heuvels, wat lager dan rond Barolo. De heuvels zijn echter wel steil, door de eeuwen heen vaak ontstaan als gevolg van erosie door de rivier Tanaro. Er zijn veel kleine, steile kliffen en ravijnen "Rocche" genaamd, maar doordat delen van de Roero vrij onbegaanbaar zijn voor de mens, kent de Roero vrij veel wilde natuur en een grote biodiversiteit. In de Roero is de Slow Food beweging ooit ontstaan, duurzaam omgaan met de natuur is in de Roero dan ook geen onbekend fenomeen. 

    Wijn & Spijs

    Dit is een vrij heftige rode wijn, die goed combineert met wat steviger gerechten. Denk aan een zware pasta (een pasta bolognese, een pasta met ragout, met roomsaus / paddenstoelen), een niet al te lichte pizza, vettig en kruidig eten, rood vlees of stoofvlees. Kaas kun je er ook bij eten, kies dan voor een harde wat pittiger (niet blauwe) kaas. Een manchego of Parmezaanse kaas bijvoorbeeld. 

    Wat eten erbij is wel echt de moeite, zonder iets dat "opweegt" tegen de kracht is de wijn net iets minder lekker. Als je iets minder culinair bent aangelegd is dit ook een prima wijn voor bij fast-food. Een stevige hamburger, kebab of pizza. Handig om te weten leek ons zo.